Eleştirilememek veya eleştirileri umursamayacak noktaya gelmek diye bir durum var bence. Özellikle edebiyatta bu duruma çok sık rastlıyoruz… ama eleştiremiyoruz!
“Yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem
Ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı”
Kahvaltı… Cemal Süreya…
Bu bir şiir mi şimdi?
