Macar yazar Tibor DERY’nin DEV adlı üç öykülük kitabından, Dev adlı öyküden iki önemli tespit. Birinci tespit aşk üzerine:
Aşk, geçici anların tekrarlanmasını gerektirir. Özlemle kollarını uzatan bir insan geleceğe bakmaz, geçmişi hatırlar hep. Umudun, hayal gücünün getirdikleri, cömert bir tanrıçaya benzeyen sevgilinin getirdikleri düşünülür hep, geçmiş anlar yeniden yaşanmaya çalışılır. Hayal gücü bile geriye doğru işlemeye başlar. O ilk, o unutulmaz öpüş yeniden yaşanmalıdır, ikinci, üçüncü öpüşler yeniden yaşanmalıdır… ilk buluşmanın tadı, ilk korku, ilk acı… Geçmiş, o büyülü, o eşsiz havasıyla yeniden yaratılmalıdır.
Dev, Tibor DERY, Varlık Yayınları, Çeviren Ülkü TAMER, 1968, s.33
İkinci tespit devlet yönetimi üzerine:
“Böyle demokrasinin canı cehenneme! diye bağırdı. Allah Kahretsin! Bütün bakanlar hırsız. İşçilerin ise canları çıkıyor.. ama baştakiler bütün ülkeyi satıp keyif çatıyorlar! Dünya kadar gaz, dünya kadar domuz, dünya kadar buğday vardı… hani, nereye gitti bunlar? Uçtu mu?”
Dev, Tibor DERY, Varlık Yayınları, Çeviren Ülkü TAMER, 1968, s.78
