İsmini yazmamaya karar verdim; ama şu kadarını söyleyeyim: Anadolu’da çıkan bir edebiyat dergisindeki bir hikayeden bazı cümleleri seçtim. Aşağıda yer alan satırlar yedi sayfalık öykünün ilk sayfasından. Dergi editörlerinin seçici, belki biraz yönlendirici olması gerekiyor sanırım; bu kadar bariz hataların görülmemiş olması şaşırtıcı. Ama editörler hep telaşlı değil midir?
“Koştura koştura yürürken bir iki kuş sesi dadandı kulağına…”
“Okula girip sınava vardığında geç kalmadığını görünce sevindi.”
“Çok iyi niyetli biriydi, öğrenci halinden anlayan öğrencilik yıllarını unutmamış bir kadındı.”
“Sınava diğer girenler de şaşırıyorlardı onun haline.”
“Bunca başarılı bir öğrencinin bunca sene aynı hocanın sınavıyla uğraşması…”
“Kâğıdı bitirip verdiğinde kuş gibi rahattı.”
“Biraz soluklanmak istediğinden bir ağacın altına tünedi.”
“Dişin kovuğunu doldurmayacak kadar basit bir şeydi oysa.”
